Vandaag belandt een gebedsverzoek in de persoonlijke inbox van één voorganger, tussen twee facturen. Niemand anders ziet het, en niemand weet of er geantwoord is.
Als wat men naar de gemeente schrijft bij één persoon aankomt, hangt alles van hem of haar af: van de tijd, de vakantie, het geheugen. En op de dag dat die het stokje doorgeeft, gaat de geschiedenis mee.
In een gewone inbox lijkt alles op elkaar: men moet alles openen om te vinden wat dringend is. Hier draagt elk bericht zijn type vanaf zijn aankomst.
Een groep bevat uiteindelijk mensen die vertrokken zijn, mist mensen die aangekomen zijn, en niemand weet nog wie wat ontvangt. Een mededeling gaat naar een lijst die de kerk al bijhoudt.
Een korte lijst is beter dan een brede belofte. Hier zijn ze allebei, zonder afronden.
Open een account, en wat men naar uw gemeente schrijft komt aan op een plek die het hele team kan zien.