Uw teams scannen een QR bij aanvang van de vergadering: de lijst vult zich live, met het uur. Het weekverslag opent al ingevuld, en wie drie keer op rij ontbreekt wordt gesignaleerd terwijl er nog tijd is om te bellen.
De rotatie van 45 seconden, de scan zonder account, de weergave beperkt tot voornaam en initiaal en het vooraf ingevulde verslag bestaan precies zo. De personen en uren zijn voorbeelden.
De lijst gaat rond tijdens de vergadering, twee mensen vergeten te tekenen, een derde tekent voor zijn buur, en zondagavond reconstrueert de secretaris alles uit het geheugen. De cijfers die bij de voorganger belanden zijn in het beste geval bij benadering.
Zo raakt men mensen kwijt: niet in één keer, maar door opeenvolgende afwezigheden die niemand met elkaar verbindt. Drie weken later vraagt iemand "hebben we hem nog gezien?", en hij is al ver weg. Aanwezigheid bijhouden heeft geen zin als het geen telefoontje uitlokt.
Elke week moeten aanwezigheden, cijfers en een verslag opnieuw worden ingevoerd. Dat karwei doet elk opvolgingsinstrument na twee maanden sneuvelen, niet een gebrek aan functies.
Een aanwezigheidsinstrument raakt iets gevoeligs. Beter meteen zeggen waar het onze stopt.
Maak een afdeling aan, start een aanmelding, laat het team scannen. Aan het einde van de vergadering is het weekverslag al geschreven.