Een rooster toont wie er is. Het toont nooit wie er niet meer is — noch wie dubbel zoveel draagt.

Dit gebaar telt niemand. En toch is het dat wat opraakt.
De vraag lijkt abstract tot de dag waarop het antwoord vijf is, en een van de vijf elders gaat wonen. Het cijfer bestaat, en het rekent zichzelf uit.
Iemand die elke maand diende, verdwijnt van de lijst, en er gebeurt niets. Zes weken later denkt hij dat men hem niet meer nodig had.
Alle vrijwilligerslijsten in een rekenblad worden uiteindelijk verlaten, om dezelfde reden: iemand moet ze bijhouden. Deze vult zichzelf — en daar stopt het.
Een korte lijst is beter dan een brede belofte. Hier zijn ze allebei, zonder afronden.
Open een account, laat het rooster twee maanden lopen, en het scherm zegt u wat niemand had gemerkt.